NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wydanie specjalne o ataku terrorystycznym w Billbao.
Nie znamy dokładnej liczby ofiar.
Gorka nie żyje.
- Co to? - Ten drań od ataku.
...pochodzi z Maroka. Nazywa się Omar Jamal.
Nigdy by nikogo nie zabił.
Ani dla Allaha, ani dla nikogo.
ARABSCY MORDERCY
Rozwalił sobie kostkę na desce.
Ten na nagraniu biegnie.
Omar nie byłby w stanie biec, kuśtykałby.
Wiem, że od dzieciństwa chciałeś zarządzać firmą.
I zabolało cię, gdy poprosiłem o to Gorkę.
Pomożesz mi udowodnić niewinność Omara?
Po dżihadystycznym ataku nikt
nie pyta, kto korzysta na śmierci.
Zamach nie budzi wątpliwości.
Chcesz odzyskać życie odebrane ci przez brata.
Taka jest tego cena.
Broń w dół, mówię.
Popełnia pani błąd.
Agent Juan Antonio Gorostiza, wywiad.
Tak?
Posłuchaj mnie.
Spóźnia się dziesięć minut.
Podrzucała Ikera do koleżanki. Pewnie jest korek.
Spóźnimy się przez nią.
Na drodze wzdłuż wybrzeża zawsze się stoi.
Po co jedziemy do Zarautz?
Na życzenie Almudeny, to jego żona.
Wiecie, co to jest?
Dali mi to razem z urną.
To jego obrączka.
To drugie, te kulki.
Pokaż. To chyba kolczyk.
Kolczyk?
Tak.
Chyba cię pojebało.
Kolczyk się wkłada w sutki?
Też. Możesz włożyć, w co chcesz.
Gorka nie nosił takiego gówna.
Ale dali nam to.
Może pomylili zwłoki.
Nie. Obrączka jest jego.
Kolczyk na pewno też.
Więc gdzie to nosił?
W sutku nie, widziałam go na plaży.
No to gdzieś, gdzie nie było widać.
Nie wiem. Użyj wyobraźni.
Słucham?
I co mam sobie wyobrazić?
Co to?
Czemu piszą, że spotkanie będzie w Madrycie?
Bo tak zdecydowałem.
Co lubią Japończycy?
Flamenco.
Zabierzemy ich na pokaz po podpisaniu umowy.
Flamenco?
Czy twój brat zgodziłby się na taki idiotyzm?
Cóż, nie żyje, więc go nie spytam.
To ja ci powiem.
Byłby przerażony. Jak ja.
Prowadzimy biznes, a nie klub komediowy.
Nie poczekacie z kłótnią o durną firmę,
aż rozsypiemy jego prochy?
Jedzie.
Chodźmy wreszcie.
Kiedy chcieliście mi powiedzieć, że mój mąż ruchał inną?
Co ty powiedziałaś?
Co ona mówi?
Ukochany Gorka mnie zdradzał.
Na miłość boską.
To nie wszystko.
Dziwka zaszła w ciążę.
Gratulacje.
Znów będziesz babcią.
Drań.
Almudena!
- Almudena! - Co robisz?
- Almudena! - Almudena!
Almudena! Uspokój się!
Dokąd idziesz?
Almudena!
Nie rób głupstw. Otwieraj drzwi!
Otwórz!
Otwieraj, cholera!
- Otwieraj drzwi. - Almudena!
Almudena, otwórz!
No już!
Nie dotykać.
Nie spuszczać go z oczu.
Dowiedzmy się z tego pasa jak najwięcej.
Odciski palców, DNA...
Zaraz.
Nie możecie przebadać pasa.
To dowód. Nie mamy wyboru.
Ale i urządzenie wybuchowe.
Poczekamy na ludzi z Madrytu.
My znamy się na bombach jak nikt inny.
Nie będę tracić czasu.
Moment...
mówię, że nikt nie dotyka pasa.
Co się dzieje?
Odmawia mi dostępu do dowodu.
Ja tylko chronię ludzi i to śledztwo.
Z każdą minutą Jamal jest coraz dalej.
Tracimy cenny czas.
Zgadzam się.
Bo kłóci się pani o rozkaz, który powinna pani wykonać.
Kim on niby jest?
Agentem wywiadu,
więc odpowiada przed MSW i ministrem.
Mam wykonywać jego rozkazy?
Ty, ja,
a nawet Jezus Chrystus.
W oświadczeniu minister potwierdził, że ładunki wybuchowe odpowiadają tym...
- Mamo. - ...używanym przez dżihadystów...
Czy Omar jest bezpieczny?
Tak. Jestem tego pewna.
Nie skończysz śniadania?
Nie. Jedziemy dziś do Loyoli. Nie chcę wymiotować w autobusie.
Zabierz płaszcz przeciwdeszczowy. Może padać.
Zakir, jestem z ciebie dumna.
Z całej waszej trójki.
Z ciebie, Omara i młodego.
Mam najlepsze dzieci pod słońcem.
Choć tego nie mówię.
To nic. Wiemy o tym.
Też jesteśmy z ciebie dumni.
Choć tego nie mówimy.
To czasem mów.
Pa.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Nikomu nie mów o tej rozmowie.
Ani mamie, ani nikomu, jasne?
Zakir, dotarło?
Masz w tym wprawę.
Zobacz...
Przyniosłem dziś swoje ciastka,
więc nie będę kradł cudzych.
Hej, Edurne...
Byłem wczoraj szorstki.
Mogłem zachować się lepiej.
Dobrze.
A w sprawie chłopaka...
nie słuchaj mnie.
Czasem się mylę.
Ja też. Ale nie tym razem.
Posłuchaj...
Co jest z tobą nie tak?
Obiecujesz pomoc, potem się wycofujesz.
Jeśli myślisz, że będę miła, to nie tylko nerki masz zepsute.
Co tak patrzysz?
Ja? Nie.
Na co patrzysz?
- Znaleźli Omara? - Nie...
- Pokaż. - Nie.
- Pokaż. - Nie o to chodzi.
- Już. - Edurne.
Proszę, daj mi to.
Ogłoszono, że Omar wynajął vana na swój dokument tożsamości.
I tyle.
To kłamstwo!
Ukradziono mu portfel z dowodem dwa tygodnie temu.
- Nie wypożyczyłby vana. - Posłuchaj...
Mam gdzieś wiadomości, które mi pisał.
- Jakie? - No wiadomości.
Mam.
Dwa tygodnie temu, drugiego.
On: „Cholera, ukradli mi portfel”.
Ja: „Co? Niemożliwe. Zgłoś to!”.
On: „Jestem taki głupi. Pewnie w autobusie.
Jakiś gość do mnie podszedł. Myślałem, że ma do mnie wąty”.
Widzisz? Nic by nie wypożyczył bez dokumentów.
Dobrze, ale...
To jest dowód. Lepszy niż to, że kulał.
- Zaraz. - Pokażę to policji.
- Moment. - Pójdę na...
Zaraz, posłuchaj mnie.
Posłuchaj.
Omar mógł użyć prawa jazdy albo paszportu.
W oświadczeniu wspominają o dokumencie tożsamości,
nie o dowodzie.
Masz.
Wszystko gra?
Jak tam, Olaegi?
Dobrze, kilka zadrapań.
Nic poważnego. To cud.
Cóż...
Wybuch kluczowego w sprawie dowodu trudno nazwać cudem.
Ja już skończyłam.
Powinna pani zrobić USG.
Dziękuję.
Niech pani idzie do szpitala i do domu.
To rozkaz?
Dobra rada.
Więc wypiję drugą kawę. W wybuchu wylałam poprzednią.
Szefowo, ktoś do pani.
Nie mam czasu.
To krewna jednej z ofiar. Wdowa po Gorce Azkáratem.
No daj spokój. Nie będę o taką głupotę pytał policji.
Wyślij mi tylko zrzut ekranu, więcej nic.
Nie, nie będę tego publikować.
Dobry chłopak. Postawię ci drinka.
Adilo, biorę pół Sintromu.
Bardzo panią przepraszam, jestem dziś jakaś rozkojarzona.
To normalne.
Masz wystarczająco swoich problemów na głowie.
Gdyby biodro mi nie dokuczało, dałabym ci miesiąc wolnego.
Dziękuję, ale to by mi nie pomogło.
I tak ciągle myślę o Omarze.
Cały dzień.
Zastanawiam się, gdzie jest, z kim,
jak się czuje.
Pewnie jest przerażony, biedaczek.
Na pewno dużo cię to kosztuje.
Kiedyś straciłam z oczu córkę, Itziar,
w Puerto de Santa María.
Miała trzy, cztery lata.
Tylko na parę minut.
Ale nigdy się tak nie modliłam.
Nawet gdy u męża zdiagnozowali raka.
Zrobi coś pani dla mnie?
Proszę pomodlić się za Omara.
Dobry pomysł. Ty do swojego boga, ja do swojego.
Podwoimy szansę na powodzenie.
Na pewno zadziała.
Ja pewna nie jestem.
Na córkę zadziałało,
ale mąż zmarł po dwóch miesiącach.
Chyba jestem pechową katoliczką.
Zastanowię się jeszcze.
Tak?
Tak, Zakir.
Proszę mówić.
Nie pojechał na wycieczkę?
Tak.
Rozumiem.
Kiedy dzwonił mój mąż?
Tak, wszystko w porządku.
Dziękuję za wiadomość.
Coś się stało?
Nie wiem.
Muszę zadzwonić. To ważne.
No to idź i dzwoń.
Nie zatrzymuję cię.
Ibrahim...
Dzwonili ze szkoły.
Zakir nie pojechał na wycieczkę. Jest z tobą?
Podobno wczoraj wyszedł z lekcji, bo do niego dzwoniłeś.
Jesteś pewien, że nie?
Nie dzwoniłeś do niego do szkoły?
Nieważne, porozmawiam z nim.
Przetłumacz, bo zejdę na serce.
Prosimy spróbować później.
Zakir, nie bój się.
To ja.
Spotkaj się z Edurne.
Poczekam tam na nią.
Idź do niej, nie dzwoń.
Nikomu nie mów o tej rozmowie.
Ani mamie, ani nikomu, jasne?
Zakir, dotarło?
Masz z nikim nie rozmawiać.
Tylko z Edurne.
Co?
Van został wypożyczony na dowód osobisty Omara.
- Serio? - Tak.
Widziałem umowę z wypożyczalni
z kserem jego dowodu. Ale...
jeśli ukradziono mu portfel,
ktoś musiał użyć też jego prawa jazdy do wypożyczenia vana.
Więc to dowodzi jego niewinności?
Tylko sędzia może o tym zdecydować.
Ale lepsze to niż nic. Gdzie jesteś?
Wchodzę do mieszkania.
Jedź jak najszybciej na komedę. Ja zaraz przyjadę.
Pokażemy prowadzącej śledztwo
wiadomości Omara o portfelu.
Jadę tam.
Zostało coś z pasa?
Nie.
Może potwierdzą rodzaj ładunku z odłamków, ale...
więcej nic.
Dobra robota.
Tak?
Dziennikarz?
Pozbądź się go, szybko.
Poprzednia Wielkanoc.
Mówił, że ma konferencję w Monachium. To prawda?
Byliśmy w Bayonie.
Spędziliśmy dwa dni w hotelu Parador.
A gdy miał się spotkać z klientami w Biarritz?
Byliśmy w Hendaye.
Gdy Iker wylądował w szpitalu,
całą dobę dzwoniłam do Gorki.
Byliśmy w Burgos.
Lubiliście ryzyko?
Pytam, bo nie wiem, czy zrobić badania.
Zawsze bez gumki?
Nie.
To był wypadek.
Jak zareagował?
Gdy powiedziałaś o ciąży, co on na to?
Chciał, byś je usunęła?
No cóż...
Gorka był tchórzem.
Poprosił, byś usunęła, prawda?
I zerwaliśmy.
Więc gdyby nie ciąża...
może to wciąż by trwało.
A w dzień zamachu pieprzyłby cię gdzieś
zamiast siedzieć w barze, w którym zginął.
Gdzie glina? Rozmawiałeś z nią?
Jeszcze nie.
Ale się trafiło.
Uspokój się. Nie mamy solidnych dowodów.
Lepsze to niż nic.
Prawda.
- A to za co? - Zacząłeś wierzyć.
Jaka płeć?
Chłopiec.
Proszę, nie nazywaj go Gorka.
- Idziemy, Eche. - Zaraz.
Przepraszam!
Omar się z tobą skontaktował?
Lepiej.
Ukradli mu portfel, nie zrobił tego.
Ktoś wypożyczył vana, ale on nic nie miał. To dowodzi...
Uspokój się, Edurne.
Ja powiem.
Spokojnie.
To nie dowodzi jego niewinności w 100%, ale to jakaś wskazówka.
O czym wy mówicie?
Van został wypożyczony 24 godziny przed atakiem, tak?
Na dowód osobisty Omara.
Ale drugiego ukradli mu portfel,
dwa i pół tygodnia przed zamachem.
Zgłosił to?
Nie.
Ale pisał mi o tym w wiadomościach.
Proszę.
- To było drugiego. - Właśnie.
Zaraz...
- Nie ma ich. - Co?
- Nie ma ich. - Nie mów, że skasowałaś.
- Nie jestem głupia. - Muszą być.
Nie mogę znaleźć, ale były, przysięgam. Powiedz jej.
Widziałem. Chłopak mówił, że ukradł mu portfel i dowód osobisty
jakiś facet w busie.
Bez zgłoszenia lub wiadomości nic nie macie.
Niech nam pani uwierzy, to prawda.
Przysięgam, że Omar jest niewinny.
Edurne...
rozumiem, przez co przechodzisz,
ale, jeśli chcesz mu pomóc,
zrób wszystko, by wyszedł z ukrycia.
Prawdopodobnie nawiąże kontakt z kimś bliskim.
Rodziną, przyjaciółmi lub z tobą.
Jeśli to zrobi,
przekonaj go, by się poddał.
Jak mogły zniknąć...
Wiesz, jak zdobyć nierejestrowany telefon?
Wiesz?
Tak, ale po co mi on?
Załatw go. I kilka kart SIM.
Co? Dlaczego?
Wiadomości same nie znikają.
Ktoś usunął je zdalnie.
Kto miałby to zrobić?
Ludzie, który cię podsłuchują
i usłyszeli, jak proszę cię, byś tu przyszła z wiadomościami.
Ci sami, którzy tak bardzo starają się obarczyć winą Omara.
Myślałem, że rozsypujesz prochy w Zarautz.
O chuj chodzi z tym Arabem?
Co się z nim dzieje?
Miał być martwy. I co?
Spokojnie.
Spokojnie?
Wszystko się jebie, a ja mam być spokojny?
Nic się nie jebie.
Facet jest na wolności.
Niedługo go namierzymy.
Skąd ta pewność?
Bo jest sam i sra po gaciach.
Zadzwoni do kogoś.
Śledzimy wszystkich, których zna. Złapiemy go.
A co, jeśli nie? Jeśli ucieknie?
I twój zajebiście idealny plan
weźmie w łeb? Co wtedy?
Zjebałeś, Gorostiza.
Jesteście jebanymi amatorami!
- Wcale nie. - Właśnie że tak.
- Mieliśmy pecha z dzikiem. - Z dzikiem?
Ale dokończymy to.
Gaizka...
Spójrz na mnie!
Spójrz!
Nie zawiodłem cię.
Ani ciebie, ani nikogo.
Zaufaj mi.
Jesteśmy w tym razem.
Razem? Nie.
To był twój pomysł.
Ja tylko...
Niby od kiedy jesteśmy razem w czymkolwiek?
Jesteś tylko jebanym pracownikiem.
Lepiej już pójdę.
Nie. No jasne,
teraz jesteś ważniakiem.
Z zajebiście ważną odznaką ważniaka.
Pamiętasz, gdzie byłeś, gdy pomógł ci mój ojciec?
- No? - Tak.
Wyłudzałeś kasę od dziwek i narkomanów, by starczyło ci do pierwszego.
Gdyby nie mój ojciec, wciąż byś to robił.
Wiesz, dlaczego cię wsparł?
Potrzebował kogoś, kto będzie po nas sprzątał.
Więc lepiej pucuj,
bo w tej sytuacji tylko twoje ręce są brudne.
Pamiętaj.
Zakir...
Coś się stało?
Omar...
chce cię widzieć.
Pani Olaegi.
Lubi mnie pan napadać na ulicy niczym paparazzo.
Nie zajmę pani długo.
Mówiłam, nie będę komentować sprawy.
Te wiadomości...
Nie istnieją.
Nie zmienię kierunku śledztwa.
Może skieruje pani śledztwo na to, kto jest ojcem pani dziecka?
Niczego mu nie zabraknie w rodzinie Azkárate.
Nie trzeba geniusza.
Wizyta w domu w Neguri,
spotkanie z wdową po Gorce Azkáratem.
To, jak dotknęła pani brzucha.
Czego pan chce?
Edurne pokazała mi wiadomości.
Widziałem je. Teraz zniknęły.
Dla pani to nielogiczne, ale nie dla mnie.
Chcę dostępu do sprawy.
Albo opublikuje pan artykuł o mojej ciąży.
Ja miałem szczęście, pani pecha.
Odsunęliby mnie od sprawy.
To, czy dojdzie do publikacji, zależy od pani.
Poproszę o dostęp do informacji.
Jestem tylko ciekawy.
Niczego nie opublikuję, obiecuję.
Olaegi.
Jak długo jest poza zasięgiem?
Może jechać do Jamala.
Jednostki szybkiego reagowania w pogotowiu, dwa patrole za nią.
Uważajcie, nie wystraszcie jej.
Przepraszam.
Przepraszasz?
Gdzie będę go opłakiwać?
No? Gdzie?
Straciłam syna...
a ty zabrałaś mi to, co po nim zostało.
Nic więcej nie mam.
Nic.
Kochasz go i zawsze będziesz.
To ja zostałam z niczym.
Zdradził cię z inną kobietą. I co?
Ona jest w ciąży, Concha.
Tobie też dał syna.
Prawowitego.
Na jakim ty świecie żyjesz?
Ja spojrzałam w oczy wielu kochankom José Maríi.
I zacisnęłam zęby.
Myślisz, że możesz być częścią tej rodziny bez poświęcenia?
Gdybyś nie była matką mojego wnuka,
nie wpuściłabym cię tu więcej.
Ale nią jesteś.
Więc zróbmy to, co tej rodzinie wychodzi najlepiej...
udawajmy, że nic się nie stało.
Jak tam wycieczka?
Fajnie było?
Tak. Lepsze to niż siedzenie w szkole.
Cieszę się.
Jak jest w Loyoli?
Ładnie?
Bardzo.
Bazylika ma piękną kopułę.
No tak.
Nauczycielka dzwoniła,
że nie pojechałeś na wycieczkę.
To prawda.
Nie miałem ochoty, więc poszedłem do parku z kolegami.
I co robiliście?
Siedzieliśmy, nie wiem.
Ominąłeś wycieczkę, żeby siedzieć?
Nie tylko.
A co jeszcze?
Oglądaliśmy filmy z YouTube'a.
Filmy?
I paliliśmy.
Palisz?
Tak.
Od kiedy?
Od jakiegoś roku.
Słucham?
Tak.
Chuchnij mi.
Nie czuję papierosów.
Bo żułem miętową gumę.
Mięty też nie czuję.
To było jakiś czas temu.
Zakir, kłamiesz.
Kto do ciebie wczoraj dzwonił?
Co?
Kto dzwonił do szkoły?
Nie kłam i nie mów, że tata.
Kto dzwonił?
Habib.
Udawał tatę.
Dla żartu.
Kto dzwonił?
Powiedz! Czy to był Omar?
Czy to był Omar? Rozmawiałeś z nim?
Zakir, to poważna sprawa.
Powiedz mi prawdę
albo zaciągnę cię na komendę.
Podaj pozycję.
Wyślę położenie.
Do wszystkich jednostek.
Kierować się na podany adres.
Szybko, ale bez sygnału.
Dwa patrole są w drodze.
Przejeżdżam przez most.
Co widzisz? Jakiś meczet czy dom kultury?
Nie. Stare fabryki.
Bądźcie ostrożni.
Jamal mógł zmienić wygląd.
Powtarzam: Jamal mógł zmienić wygląd.
Dziewczyna wchodzi do magazynu.
Jest jakiś znak, ale nie widzę. Podejść?
Niech wejdzie sama. Zostań.
Jestem już blisko. 200 metrów.
Wchodzi.
Zostańcie, ja pójdę.
Przerywamy akcję.
Przyszła odebrać paczkę. Dyskretnie się wycofajcie.
Omar?
Ahmed...
Co tu robisz?
Dlaczego nie przyszła Edurne? Coś jej zrobili?
Nie. Wszystko dobrze.
To zbyt niebezpieczne. Policja ją śledzi.
Ale wszystko gra?
Jest śliczna jak zawsze.
Nie martw się.
- Myśli, że to zrobiłem? - A jak sądzisz?
Gdyby tak myślała, przysłałaby gliny, a nie mnie.
Co nie?
Cieszę się, że cię widzę.
Ja też.
Ale cuchniesz.
Co tu robisz?
Słuchaj.
Kazała ci to pokazać.
Masz.
Poddaj się, nic ci się nie stanie.
Policja obiecała, że będziesz mógł się bronić.
Wiem, że jesteś niewinny.
Twoi bliscy to wiedzą. Wspieramy cię.
Ale gdy uciekasz, nikt ci nie wierzy.
Kocham cię.
Telefon jest niezarejestrowany.
Możesz go użyć, by dalej uciekać lub by się poddać.
Sam wybierz.
Da się zdalnie usunąć te wiadomości?
A kto ma dostęp do głównego serwera?
Tylko firma telekomunikacyjna?
A policja?
Jasne. Z nakazem sądowym.
Joseba, bardzo ci dziękuję.
Dam ci znać, jak mi idzie.
Cholera!
Jak się wydostałaś z łazienki?
Patrz.
Kupiłem ci coś fajnego, Manola.
Idziemy na spacer,
bo nie będę ciągle sprzątał twoich sików, rozumiesz?
Chodź, idziemy na spacer.
Będzie miło, zobaczysz.
Brawo. Grzeczna dziewczyna.
Chodź na spacer.
Będziesz wąchać innym psom tyłki.
Chodź.
- Tak? - Dzień dobry. Juan Echevarría?
- To ja. - To dla pana.
- Dzięki. - Do widzenia.
Wybacz, Manola, ale chyba...
nasz spacerek musi poczekać.
Sikaj sobie, gdzie chcesz.
Ale nie na dywan.
Co tu robisz?
Przeprosiłam twoją matkę.
Masz niezłe jaja.
I wciąż żyjesz.
Więc ci wybaczyła.
Straciłam głowę.
Byłaś wściekła.
Tak, ale gdy jesteś na kogoś zły, nie...
...spuszczasz go w WC.
Twój ojciec pewnie też jest na mnie zły.
Gorka był jego ulubieńcem.
Pewnie wymontuje kibel i postawi go na kominku
jak jakiś ołtarzyk.
Chcesz się ze mną napić?
Whisky. Czystą.
Mogę zadać ci osobiste pytanie?
Gdzie Gorka miał kolczyk?
Skąd wiesz, że go miał?
To długa historia.
Czy był w...?
W jego...?
W jego...
No wiesz.
Penisie.
To chcesz powiedzieć?
Chcesz wiedzieć, czy zmarły brat miał kolczyk w penisie.
To nie tak, że muszę wiedzieć, bo nie zasnę.
Gorka mówił mi, że ci się podobałam.
Że nie odrywałeś ode mnie wzroku.
To prawda?
Nie wiedziałem, że tak myślał.
Tak było...
ale wisiało mu to.
Śmiał się z tego, bo wiedział, że czuję do ciebie... wstręt.
Nie podziękowałam ci.
Za co?
Za wysłanie kopii testamentu.
Nic nie wysyłałem.
Kłamca.
Twój brat umiera, odkrywasz, że mnie zdradzał
i „Bingo!”.
Wysyłasz mi informację,
spodziewając się, że będę tak zła,
że prześpię się z tym, kogo najbardziej nienawidził.
Ale wiesz co?
Miałeś rację.
Gdzie jest mój syn?
Skąd mam wiedzieć?
Gdzie jest?
Nie kłam!
Zakir wszystko mi powiedział.
Widziałaś go.
Chcę wiedzieć, gdzie jest.
Nie widziałam go.
Nie wierzę ci.
Przysięgam.
Policja mnie śledzi. I ciebie pewnie też.
Wiesz, gdzie jest?
Wszystko z nim w porządku?
Proszę, powiedz mi cokolwiek.
Uspokój się.
Wysłałam kogoś zaufanego, by pogadali.
Co?
Niby o czym?
Żeby się poddał.
Oszalałaś?
Nie odda się w ręce policji.
Zabiją go.
Mówią, że nic się mu nie stanie.
Policja chce go dopaść żywego lub martwego.
Już go skazali.
Módl się.
Módl się, żeby cię nie posłuchał.
Bo jeśli go zastrzelą, będziesz miała go na sumieniu.
Tu Omar Jamal.
Nie będę miał kłopotów.
- Inaczej... - Olaegi!
...bym ci nie mówił.
- Jamal chce się poddać. - Oddzwonię.
Co?
To był on.
- Jest w magazynie w Galdakao. - Jadę tam.
- Ja też, chwilę. - Pojadę pierwsza.
Ma pani czekać.
Wezmę kamizelki.
Zrobiłeś, co musiałeś. Teraz już idź.
Nie ma mowy.
Nie bądź głupi, Ahmed.
Ciebie nie ścigają.
Właśnie, nic nie zrobiłem.
Przekonałem cię, byś się poddał.
- Może dadzą mi medal. - Nie.
- Nie ryzykuj, idź. - Słuchaj!
Nigdzie nie idę.
Zdejmij ciuchy.
Nie patrz tak.
Nie podrywam cię.
Policja zobaczy, że nie mamy ładunków.
Dobra.
Szybciej.
Szybciej się nie da?
Nie chcę dostać mandatu.
Jezu...
Ręce za głowę!
- Spokojnie! - Za głowę!
Nie ruszać się.
Skuć ich.
Mam przejechać ludzi?
Co się panu stało w usta?
Pewnie draśnięcie bombą.
Za 2 minuty będziemy.
Hej!
Dokąd jedziecie?
Milcz.
Jamala nie ma w magazynie.
Powtarzam: Jamala nie ma w magazynie.
Zabezpieczyć teren w promieniu kilometra.
Puśćcie nas!
Poddał się, do kurwy nędzy!
Blokady na wjeździe na autostradę i na mniejszych drogach.
MAMY JAMALA
Albo się wycofał,
albo ma dziwne poczucie humoru.
Co nam zrobicie?
Nie możecie! Jesteście przecież z policji!
Wcale nie, Ahmed.
Napisy: Marta Przepiórkowska